2009-2010

1ο Βραβείο στην κατηγορία «Καλύτερο υλοποιημένο έργο 2008-2010» – Αρχιτεκτονική επιθεώρηση ΔΟΜΕΣ
Κριτές: Steven Holl, Finn Geipel, Panayotis Tournikiotis

Το μικρό αυτό σπίτι, το οποίο ανακαινίστηκε και επεκτάθηκε, χτίστηκε σε μια περιοχή που κάποτε αποτελούσε πράσινο προάστιο για διακοπές, και η οποία σταδιακά μετατράπηκε σε μια σχετικά πυκνή αστική περιοχή, διατηρώντας εντούτοις ένα μέρος του πράσινου χαρακτήρα της.

Η αρχική προπολεμική κατασκευή είχε υποστεί ήδη πολλές επεμβάσεις, διαδοχικές προσθήκες και σημαντικές αλλοιώσεις του πρότερου χαρακτήρα της.

Η πρόκληση ήταν να αποκτήσει νέες υποδομές, να ανακαινιστεί, να επεκταθεί και μέσα από αυτά εντέλει να βρει έναν αρχιτεκτονικά ενοποιημένο χαρακτήρα. Η υφιστάμενη φέρουσα τοιχοποιία κρατήθηκε ανέπαφη, η επέκταση υλοποιήθηκε με ελαφριά υλικά, ολόκληρη η κατοικία στεγάστηκε με μια ενιαία ελαφριά κατασκευή, ενώ συνολικά δόθηκε ένας αστικός χαρακτήρας. Το αρχιτεκτονικό ύφος ακολούθησε τις απλές γεωμετρικές γραμμές της φέρουσας τοιχοποιίας: ο τρόπος που η υφιστάμενη κατασκευή και η επέκταση λειτούργησαν βασίστηκε σε ένα γεωμετρικό παιχνίδι όπου η λίθινη κατασκευή δεν αποκαλύπτεται, αλλά μάλλον υπονοείται.
Η βασική αναφορά για την προσήλια επέκταση έρχεται από τα Αθηναϊκά σπίτια, όπου ένας διαμήκης χώρος, κατασκευασμένος από ελαφριά υλικά και εκτεταμένα υαλοστάσια μπροστά από τον κύριο λίθινο όγκο της κατοικίας, υποστήριζε διαφορετικές λειτουργίες. Η ιδέα αυτή ερμηνεύτηκε εδώ με διαφορετικά υλικά και μια πιο σύγχρονη οικοδομική.

Άλλες αναφορές για την κατοικία περιλαμβάνουν το Διεθνές μοντέρνο στυλ, τον πρώιμο μοντερνισμό στην Ελλάδα, το De Stijl.