Κατοικία στην Τήνο
Τήνος

2009

This project involves the construction of a permanent residence situated far from any other settlements.

The area’s imposing topography has been shaped over the centuries by the unique high and low “pezoules”, or stone terraces, in which important local cultivations once thrived. Nowadays, plants are scarce, consisting mostly of olive trees, or reeds in some places, and low but very dense native vegetation that undergoes dramatic changes throughout the year. The plot faces south.

The construction draws its inspiration from the stone terraces and the typical small stables situated among them. The building is practically the diagram of a retaining wall. A longitudinal ground floor mass that incorporates the plot’s height differences organizes all the functions of the residence in an array. The sitting room lies in the middle while the kitchen is set further back. Each section (bedroom, sitting room, guest room) faces a different direction and has a different view. The building’s structure is a load-bearing masonry, using stones excavated from its foundations.

This house is in essence a man-made landscape, using the surrounding land resources, as in the case of the traditional stone terraces.

 

Το έργο αφορά την κατασκευή μια μόνιμης κατοικίας, σε οικόπεδο μακριά από τους οικισμούς του νησιού.

Η εντυπωσιακή τοπογραφία της περιοχής έχει διαμορφωθεί μέσα από αιώνες χειρωνακτικής εργασίας, με τις ψηλές και χαμηλές “πεζούλες” ή “σκάλες”, στις οποίες ευδοκιμούσαν οι τοπικές καλλιέργειες. Σήμερα, η φύτευση είναι πολύ αραιή και αποτελείται κυρίως από ελιές ή αμπέλια σε κάποιες περιοχές καθώς και χαμηλή αλλά πυκνή αυτοφυή βλάστηση που αλλάζει έντονα ανάλογα με τις εποχές. Το οικόπεδο έχει νότιο προσανατολισμό.

Η κατασκευή αντλεί τις αναφορές της από τις πέτρινες πεζούλες και τους τυπικούς λίθινους στάβλους που χτίζονταν ανάμεσα τους. Πρακτικά, η κατοικία αποτελεί έναν στυλιζαρισμένο αναλημματικό τοίχο. Ένας επιμήκης ισόγειος όγκος ο οποίος ενσωματώνει τις υψομετρικές διαφορές του οικοπέδου, οργανώνει όλες τις λειτουργικές ενότητες της κατοικίας σε μία σειρά. Το καθημερινό βρίσκεται στο μέσον του όγκου, ενώ η κουζίνα τοποθετείται σε υποχώρηση. Τα υπνοδωμάτια βρίσκονται στα άκρα της σύνθεσης. Κάθε ενότητα (υπνοδωμάτιο, καθημερινό, ξενώνας) βλέπει σε διαφορετική κατεύθυνση και ως εκ τούτου έχει διαφορετική θέα, κάτι που συνεισφέρει στην ιδιωτικότητα των χώρων.

Το κτίριο κατασκευάστηκε με φέρουσα λιθοδομή. Οι πέτρες προέκυψαν από τις εκσκαφές στο οικόπεδο.

Κατά κάποιο τρόπο, η κατοικία, όπως και οι πεζούλες, αποτελεί μια διαμόρφωση του τοπίου που χρησιμοποιεί κυρίως τα υλικά που βρίσκονται διαθέσιμα επί τόπου.

Σε συνεργασία με την Μαρίνα Στασινοπούλου
Συνεργάτις αρχιτέκτων: Βανέσσα Καραγεωργίου
Photographer:Γιώργης Γερόλυμπος, Κωνστάντιος Δασκαλάκης